Artikel Gazet van Antwerpen – Wim Horsten is sinds oktober 2025 de nieuwe CEO van Horsten International

Wim Horsten (43) uit Turnhout is sinds oktober 2025 de nieuwe CEO van Horsten International, een familiebedrijf dat Europese bedrijven helpt met zakendoen in China. Hij is zijn broer Bart opgevolgd, die op 12 september in een auto-ongeluk om het leven is gekomen.

Wim praat over de impact ervan op de familie, over de dominante rol van China in de wereldeconomie en over hoe je als Vlaamse ondernemer succes kunt hebben in dat land.

Twee jaar geleden stuurde Bart Horsten een e-mail naar Gazet van Antwerpen, omdat hij voor de honderdste keer naar China vertrok. Of daar geen stuk in zat? Het antwoord was duidelijk ja. In een openhartig interview vertelde Bart in oktober 2023 over hoe China in die 24 jaar dat hij ernaartoe ging, was veranderd ( ”Vroeger hadden wij als Europeanen daar de touwtjes in handen, vandaag is het omgekeerd.” ), over de cultuur van zakendoen in China ( ”In het Westen kan je perfect zakendoen met iemand die je op persoonlijk vlak niet zo graag hebt. In China kan dat eigenlijk niet.” ) en over het ontstaan van het familiebedrijf.

Horsten International is in de jaren negentig opgericht door zijn vader Joos Horsten, die in China onder meer de geneesmiddelenfabriek Xian-Janssen, een samenwerking met Janssen Pharmaceutica, heeft opgericht.

Maar in september van dit jaar kwam het tragische nieuws dat Bart Horsten op 55-jarige leeftijd plots was overleden in een auto-ongeval in Düsseldorf. Zijn broers Tom en Wim, die allebei respectievelijk negen en vierentwintig jaar in het bedrijf zitten, hadden helaas al ervaring met dat soort tragedies: hun broer Jan overleed in 2009 op een voetbalveld in Wortel aan een hartfalen, en een jaar eerder overleed ook vader Joos plots in China.

Hoe heb je het overlijden van je broer Bart vernomen?

Barts kinderen, die 30 en 28 jaar zijn, hebben als eersten opgemerkt dat er iets mis was. Ze kregen op vrijdag 12 september rond 16 uur via een tracker op hun gsm door dat er een ongeval was gebeurd. Die stond nog op de gsm van hun papa omdat ze dat systeem gebruikten om hun mama op te volgen, die aan jongdementie leed. Hun moeder is op 55-jarige leeftijd overleden, vijf weken voor het ongeval van hun papa. In een dikke maand hebben Barts kinderen dus hun beide ouders verloren. Bart was voor dat fatale ongeval op weg naar zijn schoonfamilie in Duitsland.

Hoe is het ongeval gebeurd?

Bart is in Düsseldorf in een file achteraan op een vrachtwagen ingereden. Hoe dat is kunnen gebeuren, of hij was afgeleid of in slaap gevallen, we zullen het nooit weten. We hebben vrijdagavond om 19 uur het nieuws gekregen dat het ongeval, waar we dus al drie uur weet van hadden, fataal was. Op vrijdag hebben we de naaste familie verwittigd, op zaterdag de rest van de familie en vrienden en op zondag onze zakenpartners. We hebben veel steun gekregen van onze zakenpartners en zeker ook van onze tien werknemers in China. Maar het heeft twaalf dagen geduurd voor we het lichaam van Bart van in Düsseldorf terug in België hebben gekregen.

Hoe komt dat?

Aan Belgische kant is alles vlot verlopen. De politie van Turnhout heeft bijvoorbeeld heel goed meegewerkt. Maar de diensten in Duitsland waren niet zo flexibel. De ene dag konden ze ons niet helpen omdat er een teambuilding was, een andere dag werkte er niemand. En zo heeft de repatriëring dus lang op zich laten wachten. Het is ongelooflijk dat het zo lang heeft geduurd. Toen onze vader Joos in 2008 plots in China is overleden, was zijn lichaam na zeven dagen terug in België.

Na Barts dood deden we gewoon verder. Hij zou het zo gewild hebben.

Je bent vrij snel na de begrafenis van Bart aangesteld als nieuwe CEO van het familiebedrijf.

Bart zou hebben gewild dat we gewoon verder deden, en dat hebben we in die moeilijke omstandigheden dan ook gedaan. Het is echt een hele hectische periode geweest, maar wij moeten verder, onder meer voor het dertigtal Europese bedrijven dat we nu begeleiden in China. Pas vorige week, bijna drie maanden na Barts overlijden, heb ik voor één dag mijn laptop eens niet opengeklapt voor het werk. Ik denk dat er te weinig tijd is geweest om het verlies van onze broer te verwerken. Maar we moeten door, voor onze klanten en medewerkers.

China heeft ook dit jaar weer het nieuws gedomineerd: door de Amerikaanse handelstarieven worden Europese markten nog meer overspoeld door Chinese producten met jobverlies in onder meer de chemiesector tot gevolg.

China is al jaren een van de dominante spelers in de wereldeconomie, en dat zal niet veranderen. Tijdens de coronacrisis wilden veel westerse bedrijven hun basisproducten niet meer alleen in China laten produceren, omdat ze dan te afhankelijk zouden blijven van dat land, maar ik merk dat er vandaag door onze klanten toch weer heel veel naar China wordt gekeken, omdat het land nu eenmaal snel en efficiënt kan produceren. Om een voorbeeld te geven: ik was twee weken geleden voor de eerste editie van het Belgische dancefestival Tomorrowland in Shanghai.

De eerste editie van het Belgische dancefestival Tomorrowland in Shanghai vond plaats in een hal waarvan drie maanden eerder nog niets was gebouwd. Dat speel je in Europa niet klaar.

In de Europese chemiesector is er inderdaad een probleem, maar dat komt onder andere omdat de energiekosten hier zo hoog zijn. In China zijn die twee tot vijf keer lager. Het land heeft ook grote fabrieken, waardoor het schaalvoordelen heeft en dus goedkoper kan produceren. Er wordt in Europa wel eens gezegd dat de concurrentie vanuit China oneerlijk is, omdat de bedrijven daar overmatig zouden worden gesubsidieerd. Maar dat ervaren wij daar helemaal niet. Eén van onze klanten, die er samenwerkt met een Chinese partner, moet bijvoorbeeld gedwongen verhuizen van het centrum van een Chinese stad naar de stadsrand. Slechts 2 procent van de kosten voor die gedwongen verhuis wordt gesubsidieerd. Dat is toch geen hoog percentage.

Er is in België veel achterdocht tegenover China. Toen Bpost bijvoorbeeld aankondigde dat het logistieke diensten voor de Chinese webshop Temu in België zou verlenen, was de kritiek van onder meer ondernemersorganisaties snoeihard. “De overheid ondergraaft de eigen economie” en “Bpost haalt het paard van Troje” binnen, klonk het.

Ik vind het heel jammer dat er in België nog altijd met een achterdochtige blik naar China wordt gekeken. China heeft belang bij een sterke Europese economie, omdat het zijn producten aan ons wil verkopen. Laat ons in dialoog gaan en zorgen dat er hier nog toegevoegde waarde kan worden gecreëerd.

In de aanloop van mijn China-reis met industriefederatie Agoria, waarvan ik sinds vorige week terug ben, ben ik in Brussel naar een informatiesessie van de dienst Buitenlandse Zaken over onze reis gegaan. We kregen daar de raad om het programma WeChat niet te installeren, omdat de Chinese overheid dan alles zou kunnen meelezen. Maar zonder WeChat kan ik in China niet veel doen. En de Chinese overheid gaat zich echt niet bezighouden met de afspraken die ik daar maak.

China is geen democratie en het politieke regime is niet zo tolerant voor kritiek op het beleid.

Kritiek op het politieke beleid wordt op sociale media inderdaad via allerlei algoritmes geweerd. Maar je moet begrijpen dat veel Chinese ondernemers op een heel positieve manier naar de overheid kijken. Ik was eerder deze maand aanwezig op een panelgesprek in de Chinese technologiestad Shenzhen, waar aan vier jonge Chinese ondernemers werd gevraagd waar ze hun succes aan te danken hadden. Ze bedankten elk de overheid. Niet omdat het moest, maar omdat de Chinese overheid de technologiesector daar centraal zet in haar vijfjarenplan en daardoor veel investeringen aantrekt. Veel Chinese ondernemers zijn blij met wat de overheid voor hen doet, en dat is dus veel meer dan met subsidies strooien.

Uit een onderzoek van Europese consumentenorganisaties zoals Testaankoop blijkt dat 70 procent van de 162 geteste producten die via de Chinese webshops Shein en Temu werden verkocht, niet aan de Europese veiligheidsregels voldoet. Hoe komt dat eigenlijk? Nemen Chinese bedrijven het niet zo nauw met de veiligheid?

We kunnen natuurlijk niet aanvaarden dat Chinese bedrijven zich in Europa niet aan de wet houden. Maar volgens mij gaat het niet om kwade wil, wel over de manier waarop er in China wordt gewerkt. Als pakweg Amerikaanse grote bedrijven zoals Tesla of Apple een nieuw product ontwikkelen, dan brengen ze dat pas op de markt als het aan alle kwaliteitseisen voldoet en het dus ook een hoger prijskaartje heeft. Chinese bedrijven zijn het gewend om met veel concurrentie om te gaan, en brengen daarom producten veel sneller en goedkoper op de markt, zodat ze snel veel marktaandeel kunnen winnen. Chinese consumenten zijn het ook gewend om veel feedback te geven. Producenten verbeteren hun producten dan op basis van die opmerkingen. Dat principe speelt wellicht ook een rol bij de soms lagere kwaliteit bij nieuwe producten op sommige Chinese webshops.

China exporteert zelf veel goederen naar Europa, maar in welke mate staat het land vandaag eigenlijk open voor Europese bedrijven die het daar willen maken?

Het is sowieso niet gemakkelijk om succes te hebben in China, omdat de concurrentie er bikkelhard is. Met Belgisch bier en chocolade moet je niet meer afkomen. Slechts weinigen hebben er succes, en de markt is sowieso verzadigd. Maar een van onze Belgische klanten heeft onlangs wel succes geboekt in China met een techniek die de efficiëntie van een productielijn fors heeft verbeterd. Wij helpen Europese bedrijven die hun eerste stappen zetten in China, om er de markt te verkennen. De Chinezen die ginds voor ons werken, gaan bijvoorbeeld mee naar beurzen en leggen mee de eerste contacten met potentiële klanten. We begeleiden nu ook een bedrijf dat in België machines verkoopt, en hier steeds grotere concurrentie vanuit China voelt. Die klant heeft ons nu gevraagd om in China potentiële partners te zoeken om zijn machines in België te verdelen. Dat is volgens mij de juiste manier om met de Chinese concurrentie om te gaan.

Waar moet je als Vlaamse ondernemer zeker rekening mee houden als je succes wil hebben in China?

Je moet geduld hebben. Vertrouwen win je maar gaandeweg, door een potentiële zakenpartner meerdere keren te ontmoeten. Reis in het begin dus niet één keer per jaar naar China, maar ga drie, vier of vijf keer om te tonen dat je het meent. En spreek ook altijd af met mensen die hetzelfde functieniveau hebben. Als je als exportmanager uit Vlaanderen tegenover een CEO van een Chinees bedrijf zit, gaat het niet lukken. Je kan alleen overeenkomsten afsluiten tussen mensen van hetzelfde functieniveau. Wijs in China ook nooit een werknemer terecht terwijl de collega’s erbij staan. Dat werkt niet en demotiveert mensen. Je moet Chinese collega’s apart nemen om te zeggen wat er beter moet.

Tot slot moet je er ook mee kunnen omgaan dat Chinezen je niet willen teleurstellen waar je bij staat. We hebben dat soms ook nog voor. Een tijd geleden belde een van onze Chinese werknemers ons op om te vragen of een bepaald product voor één keer op een andere plaats kon worden geleverd. Wij hebben dat overlegd met onze klant en zeiden dan dat het niet kon. Toen moest onze werknemer schoorvoetend aan ons toegeven dat hij het product eigenlijk al had opgestuurd, toen hij ons de vraag stelde of het product op dat andere adres mocht aankomen. Hij wilde gewoon niet laten merken dat hij een fout had gemaakt.

Om af te sluiten nog een totaal andere vraag: je bent 23 jaar lang doelman van KFC Turnhout geweest, en speelde met die voetbalploeg zelfs ooit in de tweede klasse. Je wordt er door sommigen beschouwd als een ‘icoon’. Heb je die sportcarrière goed kunnen combineren met je rol in het bedrijf?

Ja, omdat het vooral een hobby is geweest. Het was geen professioneel voetbal. Maar ik heb me er wel al die tijd goed geamuseerd, en met ons bedrijf zitten we vlak naast de club. Maar drie jaar geleden ben ik met voetbal gestopt. Al blijf ik er nog altijd emotioneel mee verbonden, ik concentreer me nu voltijds op mijn rol als CEO van ons familiebedrijf.